Knijovnik köyündeki fırın yurttan ve yurt dışından yolcuların uğrak yeridir

"Sadece börek ve daha 4-5 çeşit hamur işi sunarak başladık. Çok büyük özen ve çabalar gösterdik. Üstün kalitede ürün sunduğumuz için insanlar fırını kısa sürede öğrendi” diyen fırıncı, şöyle devam etti:

“Her şeyi burada, günü gününe yapıyoruz. Önceki günden kalanları, satışa sunmuyoruz. Kalan ekmek varsa, dünden olduğunu belirterek indirimli olarak satıyoruz.”

Fırın işletmesi, ailenin büyük bir adanmışlıkla yürüttüğü bir iştir. Haskovo’da oturan aile, her gün Knijovnik köyüne gelip gidiyor. Her ikisinin de doğdukları evlerin köyde bulunduğunu belirten Krasimira, köydeki dükkanın da onlara ait olduğunu söyledi.

“Uzun zamandır küçük bir pastane ve fırın açmak istiyordum. Sonra müşteriler ekmek sormaya başladı. Beyaz ekmekten sonra mısır ekmeği, daha sonra da tam tahıllık ekmeğe talep oldu. Zamanla epey büyük bir ürün yepazesi oluştu”.

İş yürütmek için Haskovo’ya neden köyü tercih ettikleri sorusu üzerine Krasimira “Haskovo’da rekabet çok büyük. Şimdi bulunduğumuz düzeye orada ulaşamazdık” dedi.

Krasimira ve eşi dahil toplam beş kişiden oluşan küçük ekibin işini sevmesinin de nihai ürüne yansıdığına dikkat çeken fırıncı şöyle konuştu:

“Bütün personele ve yıllardır bizimle çalışan kızlara teşekkür ederim. Ekibin birbirine kenetlenmiş kişilerden oluşması çok önemli. İçeride anlaşmazlıklar olursa eğer, bu durum, vitrine de yansır. Oysamüşterilerin bir suçu yok. ”

Her şeyin önce kazanda, sonra ise elle yoğurulup elle şekil verildiğini, tuz, su, maya ve un dışında hiçbir katkı maddesinin ilave edilmediğini belirten fırıncı, ürünü farklı yapan şey de bu olduğunu öne sürdü.

“Ekmeğimizin tüketim süresi bu yüzden 10 gündür. Hiçbir ürüne katkı ilave etmiyoruz. Her şeyin taze olmasına ve müşetiye yapıldığı gün sunulmasına büyük önem veriyoruz. ”

Knijovnik’teki fırın köy yerinde bulunsa da özellikle hafta sonları müşteri akınına uğramaktadır.

“Cumartesi ve Pazar günleri Macarovo ve Studen Kladenets yönünde trafik yoğun olduğu için talebi karşılamakta zorlanıyoruz. Bu bölgede çok sayıda Türk kökenli insan yaşadığı için ekmeğimiz artık İstanbul’da bile biliniyor. Avrupa’da çalışan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları da gidip gelirken fırına uğrarlar. Şimdi de işçilere yemek sunmak için ızgara yaptık. İşlerimiz yıl boyunca yoğun oluyor yani”.

Krasimira, gelip geçen herkesin beğendiği fırın ekmeğini Knijovnik halkına bir türlü beğendiremediğinden hayretle bahsetti:

“İster inanın ister inanmayın, köyden bir tane müşterim yok. Fırından yeni çıkmış sıcacık, taze, mis gibi ekmek varken, dükkandan dilimlenmiş ekmek almayı tercih ediyorlar. Köyden 10 kadar kişi gelip börek alır, ekmek almazlar. Ekmeğimizi tamamını yolu köyün içinden geçenlere satıyoruz.”

Fırın işlerinin sabah saat 02.00’de başladığını, Yılbaşı ve Paskalya sonrasında 2’şer gün dinlediklerini, yılın geri kalan tüm günlerinde hep çalıştıklarını söyleyen Krasimira, Paskalya çöreği siparişlerini yetiştirmek için 3 gün gece gündüz çalıştıklarını anlattı.

“Paskalya çöreği yaparken mümkün olduğunca ev yumurtası kullanmaya gayret ediyoruz. Biri sade, biri lokum ve üzüm kurusu ile ve çikolata ile file bademle olmak üzere birkaç çeşidini sunuyoruz. ”

Çok beğenilen elmalı turta tarifini annesinden öğrendiğini ve kimse ile paylaşmadığını söyleyen fırıncı kadın, personelin bile bu tarifi evde denediğinde aynı sonucu alamadığını paylaştı.

Ekşi mayalı ekmek ve siyez ekmeği satışa sunmayı denediklerini belirten fırıncı, bu tür sağlıklı ekmeği şehirli insan akınının yoğun olduğu hafta sonu günlerinde sunmalarına rağmen talep olmaması üzerine vazgeçmek zorunda kaldıklarını belirtti.

Knijovnik köyündeki fırın, başarının bulunulan mekana değil, yapılan işe ve müşterilere olan tutuma bağlı olduğunu gösteriyor. “İş yokluğundan şikayetçi değiliz, tam tersine bazen işin altından kalkmakta zorlanıyoruz” diyen fırın sahibinin anlattıkları, bir ürünün arkasında gerçek özen ve bıkmadan usanmadan verilen emek olunca o ürünün küçük köyün çok uzağında bile alıcı bulduğunu gösteriyor.

Kaynak: BNR Kırcali Radyosu

Röportaj: Bojidar Cholakov

Çeviri: Tanya Blagova