Cuma öğleden sonra

İslâm dini, fertleri esas alan bir din olmakla beraber, ayrı ayrı fertlerin oluşturduğu topluma da büyük önem vermektedir. Bu bakımdan İslâm’ın neredeyse bütün emir ve yasaklarının ferdî boyutlarıyla birlikte toplumsal yönleri de mevcuttur. Toplumu koruma ve geliştirme esaslı birçok hüküm ve uygulamaları öngören İslâm, hayırseverliği de olmazsa olmazları arasına almıştır.

Hayırseverlik, insanın sahip olduğu maddî ve mânevî imkânları başkalarının iyiliği için kullanmasıdır. İslâm’ın ana kaynağı Kur’ân-ı Kerîm, “Sevdiğiniz şeylerden Allah yolunda harcamadıkça iyiliğe erişemezsiniz.” (Âl-i İmrân, 3/92) buyurarak hakikî iyiliğin fedakârlık ve paylaşma ile mümkün olduğunu bildirmiştir.

İslâm, yardımlaşmayı ve dayanışmayı toplum hayatının temel değerlerinden biri olarak görür: “İyilik ve takvâ üzerinde yardımlaşın.” (el-Mâide, 5/2). Bu anlayışa göre hayır sadece para vermekten ibaret değildir. Bir ihtiyaç sahibine yardım etmek, güzel bir söz söylemek, bir insana tebessüm etmek, faydalı bir bilgi öğretmek veya bir kimsenin sıkıntısını gidermek de hayır ve sadaka kapsamındadır. Nitekim Peygamber Efendimiz (s.a.s.), “Her iyilik sadakadır.” (Buhârî) buyurmuş, hiç bir şey yapamadığında en azından “güler bir yüz” ikram edilebileceğini ya da “günah” işlemekten geri durulabileceğini sahabîlerine ve onların şahsında bizlere öğretmiştir.

Bütün bunlarla birlikte hayır yaparken samimiyetin de büyük önem taşıdığını unutmamalıyız. Yapılan yardım başa kakılmamalı, gösteriş ve övgü amacı taşımamalıdır. Çünkü Allah katında önemli olan yalnızca verilen şeyin miktarı değil, niyetin samimiyetidir. Kur’ân-ı Azimüşşân, sadakalarını başa kakarak ve gönül kırarak değerini yok eden kimseleri Bakara suresinin 264. ayet-i kerimesinde uyarmıştır.

Hayırseverlik, sadece sahip olduklarımızdan vermek değil; Allah’ın bize verdiği nimetleri insanlığın ve toplumun faydasına dönüştürmektir. Gerçek hayır, gönülden verilen ve karşılık beklenmeden yapılan iyiliktir.

Ne mutlu hayırda yarışanlara...