Sofya Maratonu: Bir yarıştan çok daha fazlası

Maraton bitti, hayat maratonu devam ediyor

Şaban, Desislava ve Şivan’ın parkurda ve yaşam kulvarında maraton hikayeleri

Cumartesi, 24 Ekim 2026, 06:00

Maraton bitti, hayat maratonu devam ediyor

FOTOĞRAF özel arşiv

Yazı Boyutu

1983’ten bu yana düzenlenen Sofya Maratonu, 2026 yılında 43’üncü kez koşucuları bir araya getirirken, sporun insanları buluşturan evrensel gücünü bir kez daha ortaya koydu. 70 ülkeden 12 bini aşkın katılımcının yer aldığı organizasyon, yalnızca derece elde etmek ya da fiziksel sınırları aşmak için verilen bir mücadele değil; dil, din, ırk ve milliyet ayrımı gözetmeden insanları aynı başlangıç çizgisinde buluşturan uluslararası bir dayanışma ve sosyalleşme alanı. Sofya Maratonu, kentin sokaklarını sporun, iletişimin ve insan ilişkilerinin buluştuğu ortak bir yaşam alanına dönüştürüyor.

Bitiş çizgisinden sonra hayatın maratonu devam ediyor

Sofya Maratonu’nda bitiş çizgisine ulaşmak, aslında başka bir yolculuğun başlangıcını da simgeliyor. Çünkü maraton sona erdiğinde hayatın maratonu devam ediyor. Herkes kendi uzun ve ince yolunda ilerliyor; kimi zaman yoruluyor, kimi zaman tökezliyor, bazen de yeniden ayağa kalkıp yoluna devam etmek için kendinde güç buluyor.

Bu yönüyle Sofya Maratonu, rekabetin ötesinde, dayanışmanın ve insan olmanın ortak paydasını hatırlatıyor.

Bu maratonun üç kahramanıyla buluşturacağız sizi - Şaban Mustafa, Desislava Pavlova ve Şivan İbrahim.

Maraton bitti, hayat maratonu devam ediyor

FOTOĞRAF Bulgaristan radyosu

Hayatta çok farklı kulvarlarda yürüyen, ancak maratonda binlerce kişi ile yan yana aynı parkurda koşan üç kişi.

Şaban Mustafa profesyonel sporcu, Sungurlare’nin Kosten köyünden, Desislava Pavlova Sofya’da iki çocuk annesi iş kadını, Şivan İbrahim ise Suriye’den mülteci olarak girmiş ve Bulgaristan aşığı bir vatandaş.

Şaban için kazanmak önemli, Desi için kendi maraton  başarısını şyşleştirmek, Şivan için ise, Bulgaristan’ı ne kadar sevdiğini kanıtlayacağı bir ortam oldu Sofya 2026 Maratonu.

Şaban Mustafa, Sofya Maratonu’nda güçlü iradesi ve mücadele ruhuyla öne çıktı

Sofya Maratonu’nu kazanan son Bulgar atlet, 2012 yılında birinciliği elde eden Şaban Mustafa oldu. Mustafa, bu yıl 2 saat 32 dakika 40 saniyelik derecesiyle en hızlı ikinci Bulgar atlet olarak yarışı genel klasmanda 10. sırada tamamladı.

Başkent Sofya’ya yüzlerce kilometre uzaklıkta yaşayan Şaban Mustafa, Sungurlare Belediyesi’nde çalışıyor. Tarımla uğraşan başarılı atlet, ceviz ağaçlarının bakımını da üstleniyor.

Çok sayıda derece ve şampiyonluğu bulunan Mustafa, Sofya Maratonu’nda bu yıl “veteran” olarak anıldı. Bunun nedeni, 2012 yılında yarışı ilk sırada tamamlamış olmasıydı. Bu yıl ise güçlü uluslararası katılıma rağmen iradesini ve sporcu ruhunu bir kez daha ortaya koymayı başardı.

Şaban Mustafa: “Şampiyonlar her zaman tarihte kalır”

Şaban Mustafa, oldukça köklü ve zengin bir spor kariyeriniz var. Sizi Sofya’dan hayli uzakta, Sungurlare Belediyesinde bulduk. Spor başarılarınızdan biraz söz eder misiniz?

Maraton bitti, hayat maratonu devam ediyor

FOTOĞRAF özel arşiv

Şaban Mustafa: 2012 yılında düzenlenen maratonun birincisiyim. O yıl birinci oldum. Ancak asıl başarılarım dağ maratonlarında. 2015 yılında dünyanın en önemli dağ maratonlarından birinde yarıştım. İsviçre’de düzenlenen Zermatt Maratonu’nda, 2015 Dünya Uzun Mesafe Dağ Koşusu Şampiyonası’nda dördüncü oldum. Ayrıca 2015 yılında İsviçre’deki Jungfrau Maratonu’nu kazanmayı başaran tek Bulgar sporcu benim. 2016 ve 2023 yıllarında da iki kez dünya dağ koşusu şampiyonu oldum.

Spor, yapan herkese sağlık kazandırır. İnsana disiplin aşılar ve başkalarına saygı duymayı öğretir. Bu nedenle spor gerçekten büyük bir zenginliktir.

Sofya Maratonu 2026 sırasında da adınızı sık sık duyduk. Burgaz bölgesindeki bu küçük köyde yaşıyorsunuz. Bir gününüz nasıl geçiyor?

Şaban Mustafa: Spor, onu yapan herkes için sağlıktır. İnsan yaşlandıkça ortaya çıkan sorunların önüne geçmek açısından da önemlidir. Bu yüzden her gün iki kez antrenman yapıyorum. Daha önce de söylediğim gibi, sabah ilk işim koşmak. İş çıkışında da yeniden antrenman yapıyorum. Sungurlare Belediyesinde spor faaliyetleriyle ilgili bir işte çalışıyorum. Bu sayede antrenman yapmak için zaman bulabiliyorum. Öte yandan tarımla da uğraşıyorum.

İki çocuk babasısınız. Aynı zamanda farklı spor etkinliklerine katılmak için seyahat ediyorsunuz. Bütün bunları bir arada yürütmenin sırrı nedir?

Şaban Mustafa: Her şeyi doğru şekilde planlamaya ve bir düzene oturtmaya çalışıyorum. Başarılarımın arkasında bu disiplinin de payı olduğunu düşünüyorum. Bahçedeki işlerimi, belediyedeki işimi ve sporu bir arada yürütmek için planlama yapıyorum. Çok fazla boş zamanım yok. Benim hayatımda sürekli hareket var. Ya spor yapıyorum ya çalışıyorum ya da bahçedeyim. Bir şekilde bütün bunları profesyonel bir sporcu gibi bir arada yürütmeyi başarıyorum.

Maraton bitti ama hayatın maratonu devam ediyor. Bu yıl yarışa çok sayıda çocuğun ve gencin de katıldığını gördük. Çocukları ve gençleri spora nasıl teşvik edebilir, nasıl motive edebiliriz?

Şaban Mustafa: Sofya Maratonu gibi büyük organizasyonlar düzenlendiğinde insanlar spor yapmak için dışarı çıkıyor. İnsanların çocuklarıyla birlikte spor yapabilmesi için bu tür etkinliklerin daha sık düzenlenmesi gerekiyor. Sofya Maratonu bunun güzel bir örneği.

Sofya Maratonu’nu kazandığım 2012 yılında katılım bugünkü kadar kitlesel değildi. Ancak son birkaç yılda maratona katılım giderek arttı. İşler doğru yönde ilerliyor. Sonuçta ben de bu maratonun birincisiyim ve artık Sofya Maratonu’nun tarihine geçmiş durumdayım. Şampiyonlar her zaman tarihte kalır! Ben de onlardan biri olduğum için mutluyum!


Maraton bitti, hayat maratonu devam ediyor

FOTOĞRAF özel arşiv

Desislava Pavlova

Desislava Pavlova

FOTOĞRAF özel arşiv

Desislava Pavlova: “Başlamak için beklemeyin: İlk adım her şeyi değiştirir”

İki çocuk annesi Desislava Pavlova, Sofya Maratonu’nda 42 kilometre koşarak geçen yılki derecesini geliştirdi. Yoğun iş temposuna rağmen koşmaya zaman ayıran Pavlova, herkesi işlerini planlayıp, ilk adımı atmaya çağırıyor.

“Maraton bitti ama hayat maratonu devam ediyor.”

Sofya Maratonu 2026 geride kaldı. Ancak binlerce kişinin aynı parkurda buluştuğu, birbirine destek olduğu ve kendi sınırlarını zorladığı bu büyük etkinliğin bıraktığı izler hala taze.

Koşmak sizin için ne ifade ediyor? Sofya Maratonu bu yıl size neler hissettirdi?

Desislava Pavlova: “Benim için koşmak, spordan çok daha fazlası. Bir tür terapi. Kendime zaman ayırdığım, yeniden enerji topladığım, stresimi ve üzerimdeki gerginliği geride bıraktığım bir zaman dilimi.

Koşarken kendimi özgür ve gerçekten mutlu hissediyorum.

Bu yılki Sofya Maratonu bende çok güzel izlenimler bıraktı. Çok olumlu duygular yaşadım. Atmosfer harikaydı; insanların birbirine verdiği destek gerçekten etkileyiciydi.

Bu kadar çok insanın konfor alanından çıkıp kendini sınadığını görmek insana ilham veriyor. Üstelik bunu başkalarına bir şey kanıtlamak için değil, öncelikle kendilerine neler başarabileceklerini göstermek için yapıyorlar”.

Bu yıl maratona binlerce kişi katıldı. Bu kalabalığın içinde olmak nasıldı?

Desislava Pavlova: “Muhteşemdi! Her yıl katılımcı sayısının artması da ayrıca sevindirici. Bu kadar çok insanın Sofya Maratonu’na katılması, koşmayı ve hareketli bir yaşam sürmeyi seçmesi çok güzel.

İnsanların sporu hayatlarının bir parçası hâline getirmesi gerçekten umut verici.

Kesinlikle! İnsanlar arasındaki dayanışmayı çok net hissediyorsunuz. İnsanlar daha nazik, daha kibar ve birbirlerine karşı daha destekleyici oluyor. Davranışlarda gerçekten belirgin bir fark görüyorsunuz.

Bence sporun insanlara kattığı en güzel şeylerden biri de bu: İnsanları bir araya getirmesi ve aralarında bağ kurulmasını sağlaması”.

İki çocuk annesisiniz, okul çağında çocuklarınız var ve kendi işinizi yürütüyorsunuz. Bunca sorumluluğun arasında koşmaya nasıl zaman buluyorsunuz?

Desislava Pavlova: “Öncelikle kendilerine zaman ayırmaları gerektiğini söylerim. Günde yalnızca bir saat bile olsa…Sabah erkenden koşabilirler. Ben sabah saat beşte kalkıp koştuğum zamanları bilirim. Akşam da koşabilirler. Önemli olan, kendileri için o zamanı yaratmaları.

Çünkü koşmanın faydaları gerçekten çok büyük. İnsan kendini kesinlikle daha iyi hissediyor.

Bunun için çok hızlı koşmanız ya da ilk günden uzun mesafeler katetmeniz gerekmiyor. Önemli olan ilk adımı atmak. Başlamak, hareket etmek ve devam etmek…”

Peki, maratona katılırken önceliğiniz neydi? İyi bir derece elde etmek mi, yoksa bu büyük topluluğun parçası olup ortak bir deneyim yaşamak mı?

Desislava Pavlova: “İkisi de diyebilirim. Hem o güzel atmosferin bir parçası olmak istedim hem de kendi derecemi geliştirmeyi hedefledim. Geçen yılki derecemi iyileştirdim. Bu yüzden çok mutluyum.

Organizasyon gerçekten çok iyiydi, çok yüksek bir seviyedeydi.

Parkurun kendisi ise oldukça zorlu. Çok fazla yokuş çıkıp iniyorsunuz ve bu da yarışı güçleştiriyor. Bir de 42 kilometrelik yarışta aynı parkuru iki kez koşuyorsunuz. Aynı güzergâhı ikinci kez tamamlamak, insanı psikolojik açıdan biraz daha fazla zorluyor”.

Geçen yılki derecenizi geliştirmek istediğinizi söylediniz ve bunu başardınız. İnsanın kendi sınırlarını aşması, kendisiyle mücadele etmesi de bu işin önemli bir parçası olsa gerek. Hedefinize ulaşmak sizi nasıl hissettirdi?

Desislava Pavlova: “Elbette, kendimi inanılmaz mutlu hissediyorum. Aynı zamanda çok güçlü hissediyorum. Her maratonun ardından kendimi öncesine göre çok daha güçlü hissediyorum”.

Bu tutkunuz çevrenizdeki insanlara, çocuklarınıza da ilham veriyor mu?

Desislava Pavlova: “Evet, veriyor. Hatta hayatında daha önce 15 kilometreden fazla koşmamış bir arkadaşımı maratona katılmaya ikna ettim. O da ilk kez tam maraton koştu!Bana, bunun için hayatı boyunca minnettar kalacağını söyledi”.

Son olarak, sürekli koşmaya başlamayı düşünüp bunu erteleyen dinleyicilerimize ne söylemek istersiniz? Hani şu, “Pazartesi başlarım” deyip bir türlü başlayamayanlara…

Desislava Pavlova: “Onlara en başta şunu söylemek isterim: Ertelemesinler, koşmaya başlasınlar!

 Özellikle Sofya gibi büyük bir şehirde insanların giderek birbirinden uzaklaştığını görüyoruz. Birçoğu kendi içine kapanıyor, zamanının büyük bölümünü telefonunun başında geçiriyor. Oysa insanların dışarı çıkmasını, başkalarıyla bir araya gelmesini istiyorum.

Maraton, yeni insanlarla tanışmak, dostluklar kurmak ve pek çok güzel duygu yaşamak için harika bir fırsat.

İnsan bazen kendisi için bir şey yapmayı sürekli erteliyor. Oysa başlamak için mükemmel zamanı beklemek gerekmiyor. Bir gün karar verip ilk adımı atmak yeterli”.

Şivan İbrahim (sağda)

Şivan İbrahim (sağda)

FOTOĞRAF özel arşiv

Suriye’den gelen eski mülteci, bugün vatanseverlik mesajları veriyor!

Şivan İbrahim: Bulgaristan bana Suriye’de sahip olduğumdan çok daha fazlasını verdi.

Bulgaristan benim için bir ana vatan. Bulgaristan’ı çok seviyorum!”

2011 yılında Suriye’den yola çıkan Şivan İbrahim, sınırları kaçak yollardan geçerek Türkiye üzerinden Bulgaristan’a ulaştı. Yıllarca herhangi bir yasal statüye sahip olmadan yaşayan, mülteci kamplarında kalan Şivan, kendi iradesi, azmi ve kararlılığı sayesinde topluma uyum sağlamayı başardı ve Bulgaristan vatandaşlığını kazandı.

Mülteci ve düzensiz göçmen olarak çıktığı zorlu yolculuk artık geride kaldı. Şivan bugün yine koşuyor ama bu kez bambaşka bir amaçla… Kendi sözleriyle, “Herkesle aynı parkurda, özgür bir ülkede, gülümseyerek ve umutla” koşuyor.

Şivan İbrahim sosyal medyada bir paylaşım yaptı:

“Bugün benim için kazanan ben oldum. Kendimi yendim. İlk yarı maratonuma katıldım ve ödüllerden çok daha fazlasını kazandım. Dostluklar, destek, sıcak duygular ve eşsiz bir deneyim kazandım”.

Bir de gerçek şampiyonun zaferleriyle değil, yüreğinde taşıdıklarıyla ölçüldüğünü söylüyorsunuz. Bu maraton sırasında hissettiğiniz de bu muydu?

Maraton bitti, hayat maratonu devam ediyor

FOTOĞRAF özel arşiv

Şivan İbrahim:“Kesinlikle öyle. Çünkü maratonun daha ilk adımında hepimiz için asıl sınav, bu eşsiz maratona birlikte katılabilmekti.

Hislerimiz tarif edilemezdi, gerçekten muhteşemdi!Hepimiz gülümsüyorduk, enerjimiz çok yüksekti. Bizim için zafer, birinci olmak değildi. Her şeyden önce birlikte olmak, birbirimize destek vermek ve aynı yolda yan yana koşmaktı”.

Sofya Maratonunu farklı yaşlardan, cinsiyetlerden, etnik kökenlerden ve dinlerden insanları bir araya getiren, sporun toplumsal birleştirici gücünün bir örneği olarak değerlendiriyoruz. Siz de bunu hissettiniz mi?

Şivan İbrahim”Evet, çünkü hepimiz bir bütündük; sanki tek bir vücut olmuştuk. Aynı parkurda koşuyorduk, yüzümüzde gülümseme vardı. Herkes birbirine bir kardeş gibi yaklaşıyor, birbirini destekliyordu. Gerçekten eşsiz bir deneyimdi.

Farklı insanlarla selamlaşıyor, sohbet ediyorduk. Türkiye’den, Yunanistan’dan ve daha birçok ülkeden katılımcılar vardı. Her yerde farklı diller konuşuluyordu, her milletten insanla karşılaşıyorduk. Ama hepimiz aynı bedenin parçaları gibiydik, aynı parkurda birlikte koşuyorduk!

Kimin kim olduğunun hiçbir önemi yoktu. Gençler, yaşlılar, ileri yaştakiler… Aramızda dezavantajlı durumda olan insanlar da vardı, toplumun çok farklı kesimlerinden katılımcılar da. Önemli olan hepimizin insan olmasıydı!”

 Senin hayat yolculuğun da kolay olmadı. Senin de kendine özgü bir hayat maratonun var. Nasıl bir yoldu bu? Bir zamanlar Bulgaristan vatandaşı değildin, bir mülteciydin…

Şivan İbrahim:“2011 yılından beri Bulgaristan’dayım. Benim hayat yolculuğum da bir maratondu ama bambaşka bir maraton…

Zordu ! Çok fazla stres yaşadım, çok büyük güçlüklerden geçtim. Kapıların yüzüme kapandığı, mültecilerle ilgilenen kurumlara başvurduğum ve karşılık bulamadığım zamanlar oldu.

Savaşın yaşandığı bir ülkeden kaçmak zorunda kaldım. Orada yaşadıklarımı geride bırakıp hayatıma yeniden başlamak istedim. Böylece hayatımın yeni maratonuna çıktım. Birkaç ülkeden geçtim, türlü zorluklarla karşılaştım. Sonunda gerçek maratona ulaştım. İşte o maraton artık Bulgaristan’da koştuğum maraton. Özgür bir maraton… İsteyerek, gönülden ve özgürce koştuğun bir maraton!

Burada savaştan kaçmıyorsun. Bir şeylerden kurtulmaya çalışmıyorsun. Burada, bu maratonda, gerçekten koştuğunu hissediyorsun. Başka bir ülkede, tehlikenin içinde yaşarken karşılaştığın kötülüklerden kaçmak zorunda değilsin artık.

Belki de önemli olan, insanın önce kendini yenmesi ve o maratona katılmasıdır. İstekle, sevgiyle katılması…”

Artık Bulgaristan vatandaşı olarak sana sormak istiyorum: Bu maratona katılmak, burada insanlarla birlikte koşmak, Bulgaristan’ın seni daha da kucakladığını hissettirdi mi? Sence bu, ülkenin seni kabul etmesinin ve topluma daha fazla dahil etmesinin bir yolu mu?

Şivan İbrahim: “Benim için Bulgaristan bir ana vatan. Ben onu böyle görüyorum. Bulgaristan’ı çok seviyorum!

Hatta Bulgaristan’ı Suriye’den daha çok sevdiğimi söyleyebilirim. Çünkü Bulgaristan bana Suriye’de sahip olduğumdan çok daha fazlasını verdi. Bu ülkeye gerçekten çok minnettarım.

“Ben Bulgar çocuğuyum, seviyorum

Yeşil dağlarımızı…”

Bu dizeleri her zaman söylüyorum ve bunu söylemekten gurur duyuyorum. Bulgaristan bana her şeyimi verdi!

Bu maratonda koşarken yüzümde gülümseme vardı, kendimi enerjik hissediyordum. Çünkü özgür bir ülkede olduğumu biliyordum. Bana her şeyimi vermiş bir ülkede koşuyordum.

Bulgaristan bir insan olsaydı, ona sarılır, başından öper ve bana verdikleri için kendisine minnettar olduğumu söylerdim”.

Şivan İbrahim, Bulgaristan’ın da senin gibi olağanüstü bir insanı kazanmış olmasından gurur duyuyorum. Peki, gençlere nasıl ilham verebiliriz? Onları nasıl motive edebiliriz?

Şivan İbrahim: Hayallerinden vazgeçmesinler, yollarına devam etsinler. Olumlu düşünmekten, enerjik olmaktan hiç vazgeçmesinler. İnsan bir şeyi gerçekten istediğinde, ona ulaşmak için elinden geleni yapmalı. İstediğinin peşinden gitmeli.

Bir de ülkelerini sevsinler!

Bu maraton bana çok şey kattı. Benim için tarifsiz bir sevinçti, hayatımdaki ilk büyük mutluluklardan biriydi!

Haber üzerinde çalışanlar: Ergül Bayraktar