Μάθημα για τη Βουλγαρία με το σχολείο «Ράινα Κνιαγκίνια» στην πόλη Μπούργκος

Το 2026 η Βουλγαρική Εθνική Ραδιοφωνία γιορτάζει τα 90 χρόνια από τις πρώτες ραδιοφωνικές εκπομπές για το εξωτερικό, των οποίων ο σημερινός διάδοχος είναι το Ράδιο Βουλγαρία με 11 εκπομπές στα βουλγαρικά και 10 σε ξένες γλώσσες. Με την ευκαιρία αυτή η ομάδα μας ξεκίνησε την πρωτοβουλία «Μάθημα για τη Βουλγαρία», με την οποία ακολουθεί τα βήματα και τα συναισθήματα των βουλγαρόπουλων του εξωτερικού, που ταξίδεψαν στη χώρα στο πλαίσιο του Εθνικού Προγράμματος «Βουλγαρία – Εκπαιδευτικές διαδρομές» του Υπουργείου Παιδείας και Επιστημών.

Την πρώτη σελίδα αυτού του «μαθήματος» ανοίγουμε με το βουλγαρικό κυριακάτικο σχολείο «Ράινα Κνιαγκίνια» στην πόλη Μπούργκος της Ισπανίας και με τους ξύπνιους και περίεργους μαθητές του.

Το σχολείο ιδρύθηκε το 2013 από τη Ντιλιάνα Μποντούροβα και αρχικά λειτουργούσε ως παράρτημα άλλου βουλγαρικού κυριακάτικου σχολείου στη χώρα – του «Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου» στη Βαγιαδολίδ. Δύο χρόνια αργότερα η Ντιλιάνα Μποντούροβα ίδρυσε τον Σύλλογο Υποστήριξης Μεταναστών «Ρίλα» στο Μπούργκος και το σχολείο «Ράινα Κνιαγκίνια» ξεκίνησε τη δική του ανεξάρτητη πορεία ως εκπαιδευτικό έργο του συλλόγου και ως μέρος των επίσημα αναγνωρισμένων από το Υπουργείο Παιδείας βουλγαρικών σχολείων στο εξωτερικό.

Κατά τη φετινή σχολική χρονιά το σχολείο διαθέτει ήδη και παράρτημα στη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της επαρχίας – τη Μιράντα δε Έμπρο. Το σχολικό έτος 2025–2026 η ομάδα της Ντιλιάνα Μποντούροβα εκπαιδεύει 73 βουλγαρόπουλα ηλικίας 4 έως 18 ετών.

Η Ισπανία, ως μία από τις πιο προτιμώμενες χώρες για ζωή και εργασία από τους Βούλγαρους εδώ και χρόνια, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της τάσης νέες γενιές Βουλγάρων να γεννιούνται στο εξωτερικό και όλο και περισσότερα «δικά μας» παιδιά να μεγαλώνουν σε μικτούς γάμους και σε περιβάλλον ξένης κουλτούρας.

«Πρόκειται για μια τάση που δεν περιορίζεται σε ένα συγκεκριμένο σχολείο ή σε μια συγκεκριμένη περιοχή», εξηγεί στο Ράδιο Βουλγαρία η διευθύντρια του σχολείου «Ράινα Κνιαγκίνια» Ντιλιάνα Μποντούροβα. Ακριβώς αυτό καθιστά ακόμη πιο αναγκαίο κάθε «Μάθημα για τη Βουλγαρία», που τα βουλγαρικά κυριακάτικα σχολεία στο εξωτερικό μεταδίδουν στις επόμενες γενιές.

«Και όχι μόνο αυτό», διευκρινίζει η ίδια:
«Για μένα αυτές οι εκπαιδευτικές διαδρομές και η δυνατότητα που μας δίνει το Υπουργείο Παιδείας και Επιστημών της Βουλγαρίας είναι μια μοναδική ευκαιρία να ενισχύσουμε και να σταθεροποιήσουμε την αντίληψη των παιδιών για το τι είναι η βουλγαρική ταυτότητα.»

Υπάρχουν οικογένειες που επιστρέφουν κάθε χρόνο στη Βουλγαρία και τα παιδιά τους περνούν εκεί τα καλοκαίρια τους, αλλά υπάρχουν και άλλες των οποίων τα παιδιά δεν έχουν βρεθεί ποτέ στη χώρα. «Για αυτά τα παιδιά η Βουλγαρία είναι μόνο μια ιστορία, μια εικόνα ή αυτό που έχουν ακούσει στο σχολείο ή από την οικογένεια», μας λέει η Μποντούροβα.

Γι’ αυτό και το πρώτο ταξίδι των μαθητών του σχολείου «Ράινα Κνιαγκίνια» στο πλαίσιο του προγράμματος «Εκπαιδευτικές διαδρομές» του Υπουργείου Παιδείας, που πραγματοποιήθηκε από τις 28 Φεβρουαρίου έως τις 4 Μαρτίου 2025, ήταν ένα ωραίο όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Η διαδρομή «3 Μαρτίου» επιλέχθηκε στο πνεύμα της Εθνικής Εορτής της Βουλγαρίας και περιλάμβανε επισκέψεις στις πόλεις Σόφια, Παναγκιούριστε, Στρέλτσα, Κοπρίβστιτσα, Κάρλοβο, Καλόφερ, Σόποτ και Πλόβντιβ.

«Επισκεφθήκαμε πολλά μουσεία, αλλά θυμάμαι περισσότερο το σπίτι του Βασίλ Λέβσκι και το Ιστορικό Μουσείο στο Παναγκιούριστε», λέει η 15χρονη Κατερίνα.

Από τις εντυπώσεις που μοιράστηκαν τα παιδιά με το Ράδιο Βουλγαρία ξεχώρισε και ένα ακόμη δυνατό συναίσθημα που τους χάρισε η Βουλγαρία – η συνάντηση με τους συγγενείς τους, η αγκαλιά με τη γιαγιά και τον παππού.

«Ίσως αυτό να ήταν ένα από τα πιο όμορφα πράγματα, γιατί με την προσγείωσή μας στη Σόφια, ήδη κατά την αποβίβαση, υπήρχαν συγγενείς – γιαγιάδες και παππούδες – που έτρεχαν με δάκρυα στα μάτια για να αγκαλιάσουν τα παιδιά τους. Πολύ όμορφες στιγμές», θυμάται η Ντιλιάνα Μποντούροβα.

Το συναίσθημα από την προσωπική επαφή με τα βουλγαρικά πολιτιστικά και ιστορικά μνημεία ήταν ακόμη πιο δυνατό για μερικά παιδιά, για τα οποία αυτό ήταν το πρώτο πάτημα σε βουλγαρικό έδαφος. «Υπάρχουν οικογένειες που βρίσκονται στην Ισπανία ήδη τρεις γενιές – οι παππούδες, οι γονείς και τα παιδιά που γεννήθηκαν εκεί. Και όλο και πιο συχνά ο δεσμός με τη Βουλγαρία γίνεται πολύ εύθραυστος», εξηγεί η Μποντούροβα και μιλά για αυτή την πρώτη συνάντηση που συνέβη μπροστά στα μάτια της.

Στην ερώτηση «Τι είναι η Βουλγαρία;» τα παιδιά απαντούν:
«Για μένα η Βουλγαρία είναι σπίτι.
Για μένα είναι οικογένεια.
Διακοπές.
Ομορφιά.
Καλό.
Πατρίδα.»

Η ίδια η Ντιλιάνα Μποντούροβα ζει στην Ισπανία εδώ και 25 χρόνια, αλλά κάθε χρόνο επιστρέφει με την οικογένειά της στη Βουλγαρία.

«Συνοδεύοντας τα παιδιά, γύρισα στο δικό μου παιδικό παρελθόν και ξαναζούσα γεγονότα, αναδύονταν αναμνήσεις από επισκέψεις σε μουσεία ή από περιστατικά σε διάφορα μέρη. Κατάλαβα πόσα πολλά πράγματα έχασα όλα αυτά τα χρόνια μακριά από τη Βουλγαρία», λέει.

 

Μετάφραση: Σβέτλα Τόντοροβα