Ο ακτιβιστής Τσαβντάρ Βλάτσκοβ ζει και ψηφίζει στις Βρυξέλλες

Η προεκλογική εκστρατεία για άλλη μια φορά άφησε τους πολίτες σε ανασφάλεια, ασάφεια και αδιέξοδο. Οι Βούλγαροι εντός και εκτός συνόρων δεν αισθάνονται ότι αυτή η εκστρατεία είχε στόχο να εμπνεύσει τους αναποφάσιστους να κάνουν το χρέος τους πηγαίνοντας στις κάλπες ούτε ότι προσανατόλισε τους μπερδεμένους. Αναμένεται ότι και φέτος ψηφίζουν αυτοί που παραδοσιακά ψηφίζουν για το ίδιο κόμμα και για τους ίδιους πολιτικούς ή αυτοί που επηρεάζονται από διάφορα ενημερωτικά κανάλια.  

Ο Τσαβντάρ Βλάτσκοβ ζει εδώ και 10 χρόνια στις Βρυξέλλες και είναι ακτιβιστής, εκπρόσωπος του Εθνικού Δικτύου Ανάπτυξης ενώ ταυτόχρονα συμμετέχει ενεργά στην Εθνική καμπάνια «Δώσε ψήφο». Στην Βουλγαρία η λέξη για ψήφο είναι η ίδια μ’ αυτήν για την φωνή.   

«Δυστυχώς οι ψηφοφόροι έλαβαν καμπάνια άδεια από περιεχόμενο, είπε ο Τσαβντάρ. Οι προεκλογικές δηλώσεις και τα προεκλογικά μηνύματα άφηναν την αίσθηση για έλλειψη επαφής με την πραγματικότητα, τους έλλειπαν γεγονότα και ήταν σαν να τα είχε δημιουργήσει κάποιος με την βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης. Πολλοί από τους σημαντικούς αρχηγούς κομμάτων δεν βγήκαν σε πρώτο πλάνο άλλοι πάλι ήταν συνεχώς μπροστά στις κάμερες. Κάποια από τα κόμματα βασίστηκαν σε προσωπικότητες και η μάχη ήταν για το ποιός θα έχει περισσότερες δημοσιεύσεις στα κοινωνικά δίκτυα, ποιός θα ενθουσιάσει ή θα εκνευρίσει τους ψηφοφόρους. Σε εθνικό επίπεδο παρατηρούνται μεγάλες διαφορές στην πολιτική κουλτούρα και αποφυγή ευθύνης. Στις μικρές πόλεις όπου παραδοσιακά η επαφή μεταξύ των εκπροσώπων του λαού και των ψηφοφόρων είναι πιο στενή  παρατηρούμε ότι αυτό δεν είναι πια έτσι και οι δεσμοί έχουν κοπεί. Εμφανίζονται άτομα άγνωστα και οι λίστες είναι εκλεκτικές».

Πρόσφατα οι πολίτες της Ουγγαρίας έδωσαν μάθημα συνείδησης και ευθύνης με το ότι βγήκαν να ψηφίσουν μαζικά. Στην Βουλγαρία μπορεί να παρατηρείται μια αύξηση της εκλογικής δραστηριότητας με 200-300 000 ψήφους αλλά δεν αναμένεται να φτάσουμε τα επίπεδα της Ουγγαρίας. Είμαστε ένα κράτος που συνήθως ηγείται των αρνητικών κατατάξεων στην ΕΕ και δεν είμαστε σχεδόν ποτέ στις πρώτες θέσεις για κάτι καλό αλλά οι βούλγαροι πολίτες παραμένουν απαθείς και αρνούνται να καταλάβουν ότι με την συμπεριφορά τους εξυπηρετούν το στάτους κβο και ευθύνονται για το ότι δεν υπάρχει πραγματική αλλαγή.

 «Η Ουγγαρία έφτασε στο όριο της αντοχής της, συμπεριλαμβανομένου και σε γεωπολιτικό πλάνο και αυτό κινητοποίησε τους πολίτες της να ψηφίσουν, είπε ο Βλάτσκοβ. Εμείς δεν είμαστε σε τέτοια κατάσταση γι’ αυτό είμαστε πιο ήρεμοι. Στην Βουλγαρία πάντα είχε διαφθορά, άλλωτε πιο εμφανή, άλλωτε όχι τόσο και αυτό πάντα μας εκνευρίζει, γιατί ξέρομε ότι σε ένα κράτος δικαίου η διαφθορά δεν πρέπει να μένει ατιμώρητη, αλλά οι πολίτες δεν κάνουν και κάτι ιδιαίτερο. Οι πολιτικοί από την άλλη πρέπει να απαντήσουν γιατί λένε ότι περιμένουν η εκλογική δραστηριότητα να αυξηθεί όταν δεν προσφέρουν καμία εναλλακτική. Σαν να περιμένουν οι πολίτες να δεχτούν ότι τα πράγματα δεν θα φτιάξουν. Το παράδειγμα προς μίμηση της Ουγγαρίας είναι ότι η αντιπολίτευση πέρασε από μια μεγάλη διαδικασία συσπείρωσης έτσι ώστε, όσο δύσκολο κι αν είναι αυτό, να ενωθεί γύρω από έναν ηγέτη και να επιβληθεί νέο πλαίσιο διοίκησης, Οι Βούλγαροι ενδιαφέρονται και τους νοιάζει το πολιτικό τους μέλλον αλλά δεν μπορούν να βρουν τους σωστούς μοχλούς για να αλλάξουν το πολιτικό περιβάλλον τους. Οι πολιτικοί πρέπει να συνειδητοποιήσουν το χρέος τους να τους δώσουν αυτούς τους μοχλούς ακόμα κι αν οι πολίτες τους χρησιμοποιήσουν εναντίον αυτών που τους τους έδωσαν».  

 Ζώντας αρκετά χρόνια έξω από την Βουλγαρία, ο Βλάτσκοβ έχει γνώμη για τις επιθυμίες των Βουλγάρων στο Βέλγιο. Από την άλλη είναι βέβαιος ότι όλοι οι Βούλγαρι, ανεξάρτητα από το που ζουν, θέλουν τα ίδια πράγματα και κυρίως κράτος δικαίου. Οι Βούλγαροι είναι ενωμένοι στο ότι έχουν απηυδήσει από το χαμηλό επίπεδο έκφρασης των πολιτικών μας, κάτι που είναι σημαντικό μέρος από την επίκαιρη πολιτική εικόνα στην χώρα μας. «Η πολιτική ρητορική έχει πιάσει πάτο τα τελευταία χρόνια, λέει ο Τσαβντάρ. Είναι προέκταση των μήντια και του ψηφιακού περιβάλλοντος και παίζει ρόλο «δολοφόνου της κινητοποίησης». Παρ’ όλα αυτά ανεξάρτητα από τις προσωπικές και τις κοινωνικές ιδιαιτερότητες του βουλγάρικου λαού η εκλογική δραστηριότητα  εκτός συνόρων παραμένει υψηλή, αν και μετριέται δύσκολα λόγω έλλειψης επίσημων στοιχείων πόσοι είναι πραγματικά οι Βούλγαροι του Εξωτερικού».

Ότι κι αν σμβεί ο Τσαβντάρ Βλάτσκοβ δεν αναμένεινα τεθεί σε κίνδυνο ο ευρωατλαντικός προσανατολισμός της Βουλγαρίας.

«Έχουμε βαθιές ρίζες, λέει εκείνος. Και δεν έχουμε εναλλακτική. Δεν παρατηρείται και κοινωνική συμφωνία να εκαταλείψουμε την ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Θα είναι πρόβλημα αν κινήσουμε σε κατεύθυνση που δεν είναι ευρωατλαντική και αυτό συνεχιστεί για περισσότερο καιρό, αλλά για να γίνει αυτό θα έπρεπε να περάσουμε από σφετερισμό των μήντια και αλλάγή των μηνυμάτων στον κοινωνικό χώρο. Ελπίζω ότι όπως κι αν διαμορφωθεί η επόμενη κυβέρνηση θα βρει τρόπο να εκπροσωπεί όλους τους Βουλγάρους και να έχει εξισορροπιστικό ρόλο. Ίσως αυτό που τώρα περισσότερο ενοχλεί τους «ευρωσκεπτικιστές» είναι ότι οι «ευρωαισιόδοξοι» δεν μιλούν για ευρωπαϊκή μεταρρύθμιση. Αλλά υπάρχει ανάγκη από τέτοια και αυτό δεν είναι  άρνηση των ευρωπαϊκών αξιών, αντιθέτως είνα μάχη για την αναβάθμισή τους. Πρέπει να είμαστε ευαίσθητοι έτσι ώστε να πάρουμε χαμπάρι αν μέσω διοικητικών μοχλών αρχίσουν να αλλάζουν οι κοινωνικές διαθέσεις».

 Τώρα απ’ ότι φαίνεται υπάρχουν 2 σενάρια – δημιουργία κυβέρνησης συνασπισμού ή «εκλογές 2 σε 1» το φθινόπωρο μαζί με τιις Προεδρικές εκλογές.

«Ίσως ένα από τα λίγα θέματα που έλαβαν απάντηση σε κάποιες από τις πολιτικές προεκλογικές συζητήσεις ήταν το ποιός έχει τάση να συνασπιστεί και ποιός όχι, είπε ο Τσαβντάρ. Θεωρώ ότι τα κόμματα δεν έχεουν συμφέρον να μπουν ξανά σε σειρά εκλογών γιατί αυτό σημαίνει τα μεγάλα να χάσουν περισσότερο και δεν θα το επιτρέψουν. Νομίζω ότι για λίγο καιρό θα ακολουθήσει πολιτική σταθερότητα και αν συσταθεί κυβέρνης θα μείνει στην εξουσία για λίγο. Αμφιβάλω ότι θα είναι για ολόκληρη θητεία γιατί κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί εδώ και καιρό αλλά μακροπρόθεσμα είναι πιθανό να έχουμε τακτική κυβέρνηση».

Επιμέλεια: Ντιάνα Τσανκόβα

Επιμέλεια και Μετάφραση: Αγάπη Γιορντανόβα