Μάθημα για τη Βουλγαρία με το ΒΚΣ «Αζμπουκάρτσετα» από την Ισπανία

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να μάθει κανείς περισσότερα για τη Βουλγαρία, όταν βρίσκεται μακριά από αυτήν. Όμως, αναμφίβολα ένας από τους πιο όμορφους και σίγουρους δρόμους για να φτάσει η πατρίδα στην καρδιά, είναι μέσα από την επαφή με τον πολιτισμό και την τέχνη της. Να εξημερώσεις τη βουλγαρική γλώσσα και να της επιτρέψεις να σε οδηγήσει μέσα από την απέραντη ομορφιά αυτής της μικρής αλλά ένδοξης βαλκανικής χώρας – από τα λογοτεχνικά έργα, τη μουσική και τους χορούς, μέχρι τα φυσικά αξιοθέατα και την ομορφιά της φύσης, φτάνοντας στο βάθος της βουλγαρικής ψυχής και της φιλοξενίας - αυτόν ακριβώς τον δρόμο προς την πατρίδα επέλεξε και η Λατίνκα Χίνκοβα το 2012, στην ισπανική πόλη Τορεχόν δε Αρδόθ, που βρίσκεται περίπου 20 χιλιόμετρα από τη Μαδρίτη. Μαζί με ομοϊδεάτες της, η εκπαιδευτικός ίδρυσε τον πολιτιστικό και εκπαιδευτικό Σύλλογο Βουλγάρων και Καλλιτεχνών «Τρέμπολ», ενώ την ίδια χρονιά άρχισε να λειτουργεί στο πλαίσιο του συλλόγου και το κυριακάτικο σχολείο «Αζμπουκάρτσετα» στο Τορεχόν δε Αρδόθ, με δεύτερο εκπαιδευτικό κέντρο στη Μαδρίτη. Ο στόχος τότε και σήμερα παραμένει ο ίδιος – να διατηρηθούν η βουλγαρική ταυτότητα, οι παραδόσεις και τα έθιμα στις καρδιές των βουλγαρόπυλων που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στην Ισπανία.

«Το σχολείο αποτελεί μέρος της εκπαιδευτικής και πολιτιστικής δραστηριότητας του Συλλόγου και η ιδέα ήταν να φέρνουμε τα παιδιά σε επαφή με δημιουργούς τέχνης από τη Βουλγαρία – ζωγράφους, συγγραφείς, τραγουδιστές και φολκλορικά συγκροτήματα, ώστε να νιώθουν, παρότι βρίσκονται μακριά από τη Βουλγαρία, κοντά σε αυτήν μέσω του πολιτισμού μας και των ανθρώπων που εργάζονται στον χώρο της τέχνης και του πολιτισμού.»

Εδώ και 14 χρόνια, η ομάδα του Βουλγαρικού Κυριακάτικου Σχολείου «Αζμπουκάρτσετα» διδάσκει γραφή και ανάγνωση, χορούς και μουσική σε εκατοντάδες βουλγαρόπουλα από την πρώτη μέχρι την τελευταία τάξη. Από κοντά και μακριά έρχονται επίσης παιδιά ηλικίας 4 έως 7 ετών, που συμμετέχουν στην ειδική προπαρασκευαστική ομάδα του σχολείου. Κατά τη φετινή σχολική χρονιά, τα «Αζμπουκάρτσετα» είναι 102, ενώ η Λατίνκα Χίνκοβα σημειώνει με εμφανή λύπη ότι τελευταία δεν υπάρχει η μεγάλη προσέλευση παιδιών που παρατηρούνταν πριν από λίγα χρόνια:

«Πολλοί Βούλγαροι, τουλάχιστον αυτή είναι η δική μου εντύπωση, επέστρεψαν στη Βουλγαρία. Οι λόγοι είναι κοινωνικοοικονομικοί. Η ζωή σε όλη την Ευρώπη, όχι μόνο στην Ισπανία, είναι δύσκολη. Δεν είναι δύσκολη μόνο στη Βουλγαρία, παρότι πολύ συχνά ακούμε τους συμπατριώτες μας να μιλούν για το πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα εκεί, πόσο μεγάλος είναι ο πληθωρισμός και ούτω καθεξής. Η ζωή στην Ισπανία επίσης τελευταία δεν είναι τόσο εύκολη. Και πιστεύω πως εμείς οι Βούλγαροι βρισκόμαστε ξανά σε αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής και ίσως τώρα να μπορούμε να τη βρούμε στην πατρίδα μας. Τουλάχιστον έτσι πιστεύω εγώ.»

Η διευθύντρια παραδέχεται πως παρά τα 25 χρόνια ζωής στην ηλιόλουστη Ισπανία, αυτό που την εμποδίζει σήμερα να πάρει τον δρόμο της επιστροφής είναι ακριβώς το βουλγαρικό κυριακάτικο σχολείο.

«Εξακολουθεί να είναι αυτό το κίνητρό μου – εδώ και 25 χρόνια η ζωή μου είναι συνδεδεμένη με τη δραστηριότητά μου ως δασκάλα. Άρχισα να εργάζομαι πριν από πολλά χρόνια, το 2002-2003, στο πρώτο βουλγαρικό κυριακάτικο σχολείο “Άγιος Ιωάννης της Ρίλα” στη Μαδρίτη – ήμουν μία από τις πρώτες εκπαιδευτικούς εκεί. Και όταν τα παιδιά μου μεγάλωσαν λίγο, δημιούργησα το σχολείο στο Τορεχόν δε Αρδόθ ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο – για τη βουλγαρική κοινότητα και για τη σύνδεσή μου με τη Βουλγαρία. Έχω εργαστεί όμως ως δασκάλα και δέκα χρόνια στη Βουλγαρία – αυτό είναι το επάγγελμά μου, που αγαπώ να ασκώ. Το σχολείο είναι το κίνητρό μου.»

Το 2025 με την υποστήριξη του Εθνικού Προγράμματος «Εκπαιδευτικές Διαδρομές» του υπουργείου Παιδείας 40 παιδιά από το Βουλγρικό Κυριακάτικο Σχολείο επισκέφθηκαν τη Βουλγαρία.

Η διαδρομή τους ήταν αφιερωμένη στις παλιές πρωτεύουσες της Βουλγαρίας και οι ίδιοι την ονόμασαν «Γνώρισε τη Βουλγαρία, για να την αγαπήσεις». Τα συναισθήματα, τις αναμνήσεις και τις εντυπώσεις τους από αυτό το ταξίδι μοιράστηκαν με το Ράδιο Βουλγαρία, συμμετέχοντας στην πρωτοβουλία μας «Μάθημα για τη Βουλγαρία».

«Διασκέδασαν πάρα πολύ και πιστεύω πως το αποτέλεσμα φαίνεται ήδη», μας είπε η διευθύντρια Λατίνκα Χίνκοβα. «Και σήμερα, όταν κάνουμε παρουσιάσεις στην ιστορία ή στη λογοτεχνία, θυμούνται και λένε: “Α, εκεί είχαμε πάει”. Ξέρετε, για εμάς τους δασκάλους αυτό το ταξίδι ήταν ικανοποίηση, ενώ για τα παιδιά ήταν συναίσθημα, μια απίστευτη εμπειρία. Πολλά από αυτά αισθάνονται τη Βουλγαρία μόνο όταν επισκέπτονται αυτά τα μέρη. Όταν ανέβηκαν στην κορυφή Σίπκα, το συναίσθημα ήταν διαφορετικό. Όταν βρεθήκαμε στην Πλίσκα, στο Πρέσλαβ, στα ανάκτορα... Για εμάς είναι πραγματικά μεγάλη ικανοποίηση, γιατί βλέπουμε τα παιδιά χαρούμενα και ενταγμένα.

Βλέπω τη Βουλγαρία μέσα από τα δικά τους μάτια, γιατί πάντα πίστευα πως είμαι μέρος τους», συνεχίζει η Λατίνκα Χίνκοβα. «Με τον ίδιο τρόπο θαύμαζα όσα έβλεπαν. Με τον ίδιο τρόπο ένιωθα περήφανη που βρισκόμασταν στη Βουλγαρία, που εκείνα ήταν εκεί, που εγώ και οι συνάδελφοί μου ήμασταν μαζί τους. Όταν επιστρέψαμε από την εκδρομή, είπα στους γονείς ότι με αυτά τα παιδιά θα πήγαινα στην άκρη του κόσμου! Γιατί έδειχναν ενδιαφέρον για κάθε λεπτομέρεια των τόπων που επισκεπτόμασταν. Η αίσθηση είναι απίστευτη και αξέχαστη.»

Μετάφραση: Σβέτλα Τόντοροβα